السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

83

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

و لعنت خدا و فرشتگانش و همه مردم بر كسى كه در اجرت اجيرى ستم كند و لعنت خدا بر كسى كه مناره مسجدى ( يا يك وجب از زمين مسجدى ) يا محدوده آن را سرقت كند وى در قيامت مجبور مىشود كه آن را تا هفت آسمان و هفت زمين بياورد و آن‌گاه نزديك آتش نگه داشته مىشود ( يا به مردم رو مىكند ) و مىگويد : به خدا سوگند اگر اين وظيفه بر عهدهء همه موجودات زمين نهاده مىشد ، آنان قدرت آن را نداشتند . ابوخديجه گفت : خانواده و خاندان هركس دوستداران و بستگان هر مسلمانى هستند پس چه كسى با غير مواليان خود ارتباط برقرار مىكند ؟ امام عليه السلام فرمود : اين‌گونه نيست كه گمان كردى اى ابوخديجه ! بلكه ما اهل بيت مواليان هر مسلمانى هستيم پس هركس با غير ما ارتباط برقرار كند ، چنين مجازاتى بر اوست . اى ابوخديجه ! [ مقصود از ظلم به اجير ] يك دينار و دو دينار و يك درهم و دو درهم نيست « 1 » بلكه هر كسى است كه به مزد و پاداش پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در مورد خويشاوندانش ظلم كند . خداوند تعالى مىفرمايد : « بگو براى آن پاداشى نمىخواهم مگر دوستى نزديكانم » پس هركس به پاداش پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد نزديكانش ستم كند ، لعنت خدا و فرشتگانش و همه مردم بر او باد . » 52 - ( 6 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام از پدرش از نياكانش روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « ملعون است كسى كه در اجرت اجيرى ستم كند . پس جايز است انسان براى انجام كار معينى ، مرد و زن و حيوان و برده و كنيزى را اجاره كند . » 53 - ( 7 ) در كتاب صحيفة الرضا عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : خداوند آمرزنده هر گناهى است مگر كسى كه مهريه زنى را به تأخير اندازد ( انكار كند ) يا اجرت كارگرى را غصب كند يا مرد آزادى را بفروشد . » 54 - ( 8 ) در كتاب الجعفريات از على عليه السلام روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « خداوند آمرزنده هر گناهى است مگر كسى كه مزد كارگر يا مهريه زنى را غصب كند . » 55 - ( 9 ) در كتاب المحاسن از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « پليدترين گناهان سه گناه است ؛ كشتن حيوان نگه داشتن مهريه زن و بازداشتن اجرت اجير . »

--> ( 1 ) . متن روايت در اين قسمت مشوش است و بر اساس چاپ جديد تفسير فرات ترجمه شد . تفسير فرات 2 / 349 / 526 .